Wanneer ik de trap op loop zie ik mijn allereerste ‘ grote’ quilt hangen. De quilt die ik heb gemaakt voor mijn PWS in 5/6 VWO en waarbij ik geprobeerd heb om bij elk quiltblok een achtergrondverhaal te hebben. Dit was bij de eerste 6 blokken het geval en ook bij de laatste 3.
Wie de boeken van Jennifer Chiaverini kent, kent waarschijnlijk ook de betekenis van het bovenstaande blok, Chimneys and Cornerstones. In een van haar boeken (ik geloof uit mijn hoofd ‘the quilter’s homecoming’), krijgt de hoofdpersoon een Chimneys and cornerstones quilt van haar tante. De betekenis die uitgelegd wordt, is dat elk rood vierkantje het haardvuur van thuis is en alle rechthoeken de verschillende wegen naar huis. Ik vond en vind dit zo’n mooie symboliek, dat deze niet mocht ontbreken. Vooral omdat ik weet, dat ik altijd weer thuis kan komen, wat er ook gebeurt.
Het volgende blok is ‘the sister bond’. Net als in het middenblok van de quilt, heb ik hier een silhouet van mij met mijn zussen gebruikt. Deze was niet zo mooi gemaakt, als die van het middenblok, maar gewoon overgetrokken van een foto. Om betekenis aan dit blok te geven, heb ik een tekst geborduurd, die ik op internet tegenkwam. We zijn 3 zussen, met af en toe ruzie, maar het blijven toch altijd mijn zussen waar ik niet zonder kan.
Het laatste blok van de quilt heb ik niet zozeer gekozen, omdat ik het mooi vond, maar meer om de naam van het blok; Patience patchwork. Je moet geduld hebben om dit blok in elkaar te zetten, vanwege de kleine en het grote aantal onderdeeltjes (85!), maar ook omdat het een deel van mijn persoonlijkheid weergeeft. Ik heb altijd al veel geduld gehad, maar ook voor het geduld dat anderen met mij hebben. Niet dat ik lastig ben, maar dat ik dwars ben en het soms net even wat anders doe. Dat vraagt soms geduld :p
Na het maken van deze quilt, moest ik het bijbehorende verslag presenteren op school voor een cijfer. Ik weet nog dat ik best wel nerveus was voor deze presentatie, omdat het ging over een onderwerp wat niet echt bekend was bij mijn docenten. De vraag “zullen ze het wel begrijpen en leuk vinden?” speelde toen veel door mijn hoofd.
Gelukkig ging de presentatie goed en sloot ik mijn PWS af met een 9,5.
De laatste vraag van mijn docent is mij wel altijd bijgebleven, nu 12 jaar later….
“De naam van de quilt is ‘Met hart en ziel de eerste 18!’. Betekent dit dan dat je over 18 jaar, wanneer je 36 bent, een vervolg op deze quilt gaat maken?” Heel eerlijk gezegd denk ik daar nu steeds vaker aan. Wat zou die quilt weergeven? Waar zou ik dan staan in mijn leven? Ben ik dan nog steeds docent of heb ik dan al kinderen? Ik ben benieuwd wat de komende 6 jaar brengt.
Als jij een quilt zou maken wat jouw leven beschrijft, wat zou er dan zeker in moeten komen?
Atelier Daisys Longarm 